เตียงผู้ป่วยช่วยลดความเสี่ยงแผลกดทับได้จริงไหม? รู้วิธีเลือกเตียงและดูแลผู้ป่วยอย่างถูกต้อง

Last updated: 16 พ.ย. 2569  |  15 จำนวนผู้เข้าชม  | 

เตียงผู้ป่วยช่วยลดความเสี่ยงแผลกดทับได้จริงไหม? รู้วิธีเลือกเตียงและดูแลผู้ป่วยอย่างถูกต้อง

เตียงผู้ป่วยช่วยลดความเสี่ยงแผลกดทับได้จริงไหม? รู้วิธีเลือกเตียงและดูแลผู้ป่วยอย่างถูกต้อง


          การดูแลผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยที่ต้องนอนบนเตียงเป็นเวลานาน สิ่งหนึ่งที่ผู้ดูแลต้องให้ความสำคัญคือ แผลกดทับ (Pressure Injury) ซึ่งอาจเกิดจากแรงกดต่อผิวหนังและเนื้อเยื่อเป็นเวลานาน โดยเฉพาะบริเวณที่มีกระดูกนูน เช่น ก้นกบ สะโพก ส้นเท้า และข้อศอก

หลายครอบครัวจึงมีคำถามว่า เตียงผู้ป่วยไฟฟ้าช่วยลดความเสี่ยงแผลกดทับได้จริงหรือไม่?

คำตอบคือ เตียงผู้ป่วยแบบปรับระดับสามารถช่วยให้การจัดท่าและการดูแลผู้ป่วยสะดวกขึ้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการป้องกันแผลกดทับ แต่จำเป็นต้องใช้งานร่วมกับที่นอนกระจายแรงกดทับ การเปลี่ยนท่า และการดูแลผิวหนังอย่างเหมาะสม

วันนี้ AdlerDrive จะพาไปทำความเข้าใจสาเหตุของแผลกดทับ ประโยชน์ของเตียงผู้ป่วย และวิธีดูแลผู้ป่วยเพื่อลดความเสี่ยง


1. แผลกดทับคืออะไร? ทำไมผู้ป่วยติดเตียงจึงมีความเสี่ยงสูง?

        แผลกดทับ (Pressure Injury หรือ Pressure Ulcer) คือการบาดเจ็บของผิวหนังหรือเนื้อเยื่อใต้ผิวหนัง ซึ่งมักเกิดบริเวณที่มีแรงกดทับต่อเนื่อง หรือเกิดจากแรงกดร่วมกับแรงเฉือน

เมื่อแรงกดทำให้เลือดไหลเวียนไปเลี้ยงเนื้อเยื่อได้ไม่เพียงพอ อาจทำให้เกิดการบาดเจ็บของเนื้อเยื่อ และพัฒนาเป็นแผลที่มีความรุนแรงมากขึ้นได้

กลุ่มผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดแผลกดทับ ได้แก่

  • ผู้สูงอายุที่เคลื่อนไหวร่างกายได้น้อย
  • ผู้ป่วยติดเตียงหรือผู้ป่วยที่ต้องนอนพักฟื้นเป็นเวลานาน
  • ผู้ป่วยอัมพฤกษ์หรืออัมพาต
  • ผู้ที่ไม่สามารถเปลี่ยนท่านอนด้วยตนเอง
  • ผู้ที่มีภาวะโภชนาการไม่เพียงพอ
  • ผู้ป่วยที่มีปัญหาการรับความรู้สึกหรือมีความชื้นสะสมบริเวณผิวหนัง

บริเวณที่พบบ่อย ได้แก่ ก้นกบ สะโพก ส้นเท้า หลัง และข้อศอก

หากพบรอยแดงหรือการเปลี่ยนสีของผิวหนังที่ไม่จางลงหลังลดแรงกด หรือพบตุ่มพองและแผลเปิด ควรปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์เพื่อประเมินอย่างเหมาะสม

 

2. เตียงผู้ป่วยช่วยลดความเสี่ยงแผลกดทับได้อย่างไร?

        เตียงผู้ป่วย โดยเฉพาะ เตียงผู้ป่วยไฟฟ้า (Electric Hospital Bed) มีฟังก์ชันปรับระดับที่ช่วยให้ผู้ดูแลสามารถจัดท่าผู้ป่วยได้สะดวกขึ้น

2.1 ฟังก์ชันปรับพนักพิงหลัง

          การปรับพนักพิงช่วยให้ผู้ป่วยเปลี่ยนจากท่านอนราบเป็นท่ากึ่งนั่งได้สะดวก เหมาะสำหรับการรับประทานอาหาร การทำกิจกรรมบนเตียง และการดูแลบางประเภท

อย่างไรก็ตาม การยกพนักพิงสูงเป็นเวลานานอาจเพิ่มแรงกดบริเวณก้นกบและทำให้ร่างกายไถลลง เกิดแรงเฉือนต่อผิวหนังได้

ผู้ดูแลจึงควรเลือกมุมพนักพิงให้เหมาะสมกับกิจกรรมและคำแนะนำของบุคลากรทางการแพทย์

 

2.2 ฟังก์ชันปรับระดับขา
เตียงผู้ป่วยบางรุ่นสามารถปรับระดับส่วนขาหรือเข่าได้ ช่วยรองรับท่าทางของผู้ป่วยและเพิ่มความสะดวกในการจัดท่านอน

แต่การยกขาเพียงอย่างเดียวไม่ได้รับประกันว่าจะลดแรงกดบริเวณส้นเท้าได้

สำหรับผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสูง ควรใช้อุปกรณ์รองรับที่เหมาะสมเพื่อช่วยให้ส้นเท้าลอยพ้นพื้นผิวที่นอน โดยไม่เพิ่มแรงกดบริเวณอื่น

2.3 ฟังก์ชันปรับความสูง–ต่ำของเตียง
การปรับความสูงของเตียงช่วยให้ผู้ดูแลสามารถทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้สะดวกขึ้น เช่น

  • ช่วยเปลี่ยนท่านอน
  • ดูแลความสะอาดร่างกาย
  • เปลี่ยนผ้าปูที่นอน
  • ช่วยเคลื่อนย้ายผู้ป่วย
  • จัดท่าเพื่อลดแรงกดทับในบริเวณที่มีความเสี่ยง


ฟังก์ชันนี้จึงช่วยลดความยุ่งยากในการดูแล และสนับสนุนให้ผู้ดูแลสามารถเปลี่ยนท่าผู้ป่วยได้อย่างเหมาะสม

 

3. เตียงผู้ป่วยไฟฟ้ากับเตียงธรรมดา แตกต่างกันอย่างไรในการดูแลแผลกดทับ?

หัวข้อเปรียบเทียบ เตียงผู้ป่วยไฟฟ้า เตียงนอนทั่วไป
การปรับพนักพิงปรับด้วยระบบไฟฟ้าตามฟังก์ชันส่วนใหญ่ปรับไม่ได้
การปรับระดับขาช่วยกระตุ้นไหลเวียนโลหิตช่วงล่างปรับไม่ได้ ใช้แรงผู้ดูแลในการจัดท่า
การปรับความสูง–ต่ำ

ช่วยทุ่นแรงสำหรับผู้ดูแลเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือเช็ดตัวผู้ป่วย

ปรับไม่ได้ ใช้แรงผู้ดูแลในการจัดท่า
ความสะดวกในการจัดท่าช่วยให้ผู้ดูแลจัดท่าได้สะดวกอาจต้องใช้อุปกรณ์เสริม
การเปลี่ยนท่าผู้ป่วยช่วยสนับสนุนการดูแลต้องอาศัยการช่วยเหลือมากขึ้น
การป้องกันแผลกดทับต้องใช้ร่วมกับฟูกที่นอนต้องใช้ร่วมกับฟูกที่นอน

 

ข้อควรรู้: เตียงผู้ป่วยไฟฟ้าไม่ได้ทำหน้าที่ทดแทนที่นอนลดแรงกดทับ และไม่ได้ทำให้ผู้ป่วยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนท่านอน

 

4. วิธีป้องกันแผลกดทับสำหรับผู้ป่วยที่ต้องนอนบนเตียงเป็นเวลานาน

การป้องกันแผลกดทับอย่างมีประสิทธิภาพควรใช้หลายวิธีร่วมกัน ได้แก่


4.1 เปลี่ยนท่านอนอย่างเหมาะสม

       ผู้ป่วยที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เองควรได้รับการช่วยเปลี่ยนท่าตามแผนการดูแลที่เหมาะสมกับระดับความเสี่ยง สภาพผิวหนัง และพื้นผิวรองรับ

ผู้ป่วยบางรายอาจต้องเปลี่ยนท่าทุก 2–4 ชั่วโมง แต่ไม่ใช่ช่วงเวลาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยทุกคน จึงควรให้บุคลากรทางการแพทย์ช่วยกำหนดความถี่ที่เหมาะสม


4.2 ใช้ที่นอนกระจายแรงกดทับ

        ที่นอนสำหรับผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อแผลกดทับ เช่น ที่นอนโฟมชนิดกระจายแรงกดหรือที่นอนลมทางการแพทย์ สามารถช่วยกระจายแรงกดที่เกิดขึ้นกับร่างกายได้

ควรเลือกตามระดับความเสี่ยง น้ำหนักตัว ความสามารถในการเคลื่อนไหว และคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญ

 

4.3 ดูแลผิวหนังให้สะอาดและเหมาะสม
        ผู้ดูแลควรตรวจผิวหนังเป็นประจำ โดยเฉพาะบริเวณก้นกบ สะโพก และส้นเท้า

ควรทำความสะอาดผิวอย่างอ่อนโยน จัดการความชื้นจากเหงื่อหรือการขับถ่าย และใช้ผลิตภัณฑ์ปกป้องผิวตามความเหมาะสม

หลีกเลี่ยงการนวดหรือถูแรง ๆ บริเวณที่มีรอยแดงหรือสงสัยว่าเกิดแผลกดทับ

4.4 ดูแลโภชนาการและน้ำดื่ม
        การได้รับสารอาหารและน้ำอย่างเพียงพอตามภาวะสุขภาพเป็นส่วนสำคัญของการดูแลผิวหนังและการฟื้นตัวของร่างกาย

ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงด้านโภชนาการควรได้รับการประเมินจากบุคลากรทางการแพทย์หรือนักกำหนดอาหาร

4.5 ลดแรงเสียดสีและแรงเฉือน
          ขณะเปลี่ยนท่าหรือเคลื่อนย้ายผู้ป่วย ควรใช้อุปกรณ์ช่วยเคลื่อนย้ายที่เหมาะสมแทนการลากตัวผู้ป่วยไปกับผ้าปูที่นอน

ควรหลีกเลี่ยงการปล่อยให้ผู้ป่วยไถลลงจากท่านั่งพิง เพราะอาจทำให้เกิดแรงเฉือนบริเวณก้นกบและหลังได้

 

5. เลือกเตียงผู้ป่วยแบบไหนดี สำหรับผู้ที่มีความเสี่ยงต่อแผลกดทับ?

การเลือกเตียงผู้ป่วยควรพิจารณาทั้งความต้องการของผู้ใช้งานและความสะดวกในการดูแล

คุณสมบัติที่ควรพิจารณา ได้แก่

  • ระบบปรับพนักพิงและขา เพื่อช่วยจัดท่าผู้ป่วยตามความเหมาะสม
  • ระบบปรับความสูง–ต่ำ เพื่ออำนวยความสะดวกในการดูแลและเคลื่อนย้าย
  • ความเข้ากันได้กับที่นอนลดแรงกดทับ โดยพิจารณาขนาด ความหนา และข้อกำหนดของเตียง
  • ราวกั้นเตียงที่เหมาะสม เพื่อช่วยเรื่องความปลอดภัย โดยต้องประเมินความเสี่ยงจากการติดค้างระหว่างราวกั้นกับที่นอน
  • โครงสร้างแข็งแรงและรับน้ำหนักได้เหมาะสม ตามข้อมูลของผู้ผลิต
  • ระบบควบคุมที่ใช้งานง่าย เพื่อให้ผู้ดูแลสามารถปรับเตียงได้สะดวก


สำหรับผู้ป่วยที่ต้องนอนบนเตียงเป็นเวลานาน การเลือกเตียงควรทำควบคู่กับการประเมินที่นอนลดแรงกดทับและแผนการเปลี่ยนท่า

 

6. คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับเตียงผู้ป่วยและแผลกดทับ (FAQ)


Q: เตียงผู้ป่วยไฟฟ้าป้องกันแผลกดทับได้ 100% หรือไม่?

A: ไม่ได้ เตียงผู้ป่วยไฟฟ้าช่วยให้การจัดท่าและการดูแลสะดวกขึ้น แต่ยังต้องเปลี่ยนท่าตามความเหมาะสม ใช้พื้นผิวรองรับที่เหมาะสม และดูแลผิวหนังอย่างต่อเนื่อง

Q: ผู้ป่วยติดเตียงจำเป็นต้องใช้ที่นอนลมหรือไม่?

A: ไม่จำเป็นสำหรับผู้ป่วยทุกคน การเลือกที่นอนควรขึ้นอยู่กับระดับความเสี่ยงต่อแผลกดทับ ความสามารถในการเคลื่อนไหว และการประเมินของบุคลากรทางการแพทย์

Q: ปรับหัวเตียงให้สูงตลอดเวลาช่วยป้องกันแผลกดทับหรือไม่?

A: ไม่เสมอไป การยกหัวเตียงสูงอาจเพิ่มแรงกดและแรงเฉือนบริเวณก้นกบ ควรปรับระดับตามความจำเป็นและคำแนะนำทางการแพทย์

Q: หากเริ่มมีรอยแดงบริเวณก้นกบควรทำอย่างไร?

A: ควรลดแรงกดบริเวณดังกล่าว หลีกเลี่ยงการนวด และให้บุคลากรทางการแพทย์ประเมิน โดยเฉพาะเมื่อรอยแดงไม่จางลงหลังลดแรงกด มีตุ่มพอง หรือเกิดแผลเปิด

 

 

สรุป: เตียงผู้ป่วยช่วยลดความเสี่ยงแผลกดทับได้จริงหรือไม่?
       เตียงผู้ป่วยแบบปรับระดับสามารถช่วยสนับสนุนการป้องกันแผลกดทับได้ โดยช่วยให้ผู้ดูแลจัดท่า เปลี่ยนท่า และดูแลผู้ป่วยได้สะดวกขึ้น

อย่างไรก็ตาม การป้องกันแผลกดทับต้องอาศัยการดูแลหลายด้านร่วมกัน ทั้งการเปลี่ยนท่า การใช้ที่นอนกระจายแรงกดทับ การตรวจผิวหนัง และการดูแลโภชนาการ

สำหรับครอบครัวที่กำลังมองหาเตียงผู้ป่วยสำหรับใช้งานที่บ้าน ควรเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับสภาพร่างกายของผู้ป่วยและรูปแบบการดูแลในชีวิตประจำวัน

 


เลือกเตียงผู้ป่วยที่เหมาะสมกับการดูแล ที่ AdlerDrive
AdlerDrive จำหน่ายเตียงผู้ป่วยไฟฟ้า เตียงผู้ป่วยสำหรับผู้สูงอายุ และอุปกรณ์ดูแลผู้ป่วยหลากหลายประเภท พร้อมให้ข้อมูลสินค้าเพื่อช่วยให้คุณเลือกอุปกรณ์ได้เหมาะสมกับการใช้งาน

 



สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม

โทร. 094-308-4455

LINE Official Account: @adlerdrive

เว็บไซต์: www.adlerdrive.com

หมายเหตุ: บทความนี้จัดทำขึ้นเพื่อให้ความรู้ทั่วไป ไม่สามารถใช้ทดแทนการประเมินหรือคำแนะนำจากบุคลากรทางการแพทย์ได้

 

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ของท่าน ท่านสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ นโยบายความเป็นส่วนตัว  และ  นโยบายคุกกี้